zondag 19 januari 2014

Het jaar 2013 door de ogen van een ICT-coördinator

Op school noemt ondertussen al meer dan de helft van de min 12-jarigen me al lachwekkend "de beste computerprutser".  Een geuzennaam uit het verleden die me blijft achtervolgen.  Nu sta ik niet bepaald bekend om mijn technische capaciteiten, toch probeer ik mijn titel van ICT-coördinator waardig te dragen.  Hardware- en soms ook nog softwarematig doe ik het vooral op trial and error-wijze.  Door zelf uit te zoeken hoe een probleem kan worden opgelost, vermoed ik beter te onthouden hoe ik dit in de toekomst kan voorkomen.  

2013 WAS EEN JAAR VAN VERNIEUWING
  • In de zomervakantie werd duidelijk dat de oude website niet meer voldeed aan de huidige online veiligheidsnormen.  Een nieuw systeem, nieuwe fundamenten.  Het werd een lange, maar interessante zoektocht naar de juiste opbouw en inhoud.
  • Een nieuwe kijk op de wereld, een nieuwe kapitein aan het roer, doet ogen openen.  Ik ben er van overtuigd dat de nieuwe directie voor een impuls zorgt op het vlak van ICT op onze school.  De tussentijdse gesprekken doen me stilstaan bij zaken waar ik eerder geen grip op leek te hebben.  Een tastbaar ICT-beleid met duidelijke planning en vooral veel samenwerking, openheid en communicatie wordt de basis van de juiste richting.
  • De Omniwizegebruikers op onze school werden verrast door de mogelijkheden van iOmniwize.  Veel tijd en vooral geduld kroop er in het optimaliseren van de instellingen en het leggen van verbanden tussen leerkrachten, leerlingen en klassen.  Het systeem is inmiddels voor iedereen duidelijk.  Soms nog een zucht.  Het was van moeten...
  • Op technisch vlak werd eind vorig schooljaar, na overschakeling naar Telenet, een nieuwe switch gestoken.  Samen met de IT-deskundige van de gemeente bevond ik me een halve dag in een klein hokje onder de trap.  Een activiteit waar ik de dagen nadien nog deugd aan beleefde.  Spierpijn voor een ICT-coördinator: het kan!
2013 WAS EEN JAAR VAN OPLOSSINGEN ZOEKEN
  • De eerste weken van een nieuw schooljaar vul ik standaard met de klassenronde.  Elke leerkracht in elke klas kan me verwachten met de vraag of alles in orde is op ICT-gebied.  Meestal kom ik met een lijstje buiten waaraan ik opnieuw enkele weken werk heb.  September 2013 viel mee.  Enkele bordboeken weigerden dienst.  Een juiste logincode volstond.  Sommige beeldschermen gaven een vage kleur.  Het juist verbinden van de VGA-kabel loste het probleem op.  
  • Meer problemen kende iOmniwize.  Het schooljaar moest echter opgestart.  De leerlingen overgezet.  Enkele leerkrachten van leerjaar gewijzigd.  Een zoektocht die me regelmatig deed mailen naar de sympathieke helpdesk van Informat Software, de ontwikkelaar van iOmniwize.
  • De leukste vragen die ik krijg van leerkrachten is welke toepassingen ze zouden kunnen gebruiken voor bepaalde lessen.  Ik verzamelde eerder al heel wat online tools om ICT in de klas te krijgen, gerangschikt volgens ICT-doel.  
2013 WAS EEN JAAR VAN NIEUWIGHEDEN
  • Begin 2013 verdiepte ik me in de wondere wereld van de QR-codes.  De toepassingen om digitale mogelijkheden te koppelen aan analoog lesmateriaal leek me interessant.  Een zoektocht naar interessant lesmateriaal met QR volgde op de ontdekking van het gebruik van deze barcodes in de klas.  Dit resulteerde in het QR-inspiratieboek en de gelijknamige sessies op de ICT-praktijkdagen.  Het boek is sindsdien te downloaden via dit blog.  Ondertussen heeft hij al zo'n 300 leerkrachten bereikt die me mailden of tweeten.
  • Omdat onze school sinds september 2012 met iPads werkte, bleek de nood aan iPadsessies behoorlijk groot.  Na het gebruik, de instellingen en de werking van Apples tablet me eigen te hebben gemaakt, bood ik aan de collega's de kans om tijdens middagsessies de nieuwigheid onder de knie te krijgen.  Hiervoor maakte ik een basisboekje wat blijkbaar nog regelmatig wordt vastgenomen door enkele leerkrachten op school.
  • Sinds mijn aanstelling als ICT-coördinator mocht ik me ook de Veilig Online Coach van de school noemen.  Elk jaar trakteer ik de leerlingen van het 4de, 5de en 6de leerjaar op de nodige online privacy-inzichten.  Vorig jaar ontwikkelde ik daarom het Veilig Online Spel.  In groepjes werken de leerlingen aan verschillende benaderingen en toepassingen van het internet.  Over mogelijkheden, gevaren en tips.  Met natuurlijk de technologie bij de hand.  Eveneens te downloaden via dit blog.


Mijn goede voornemens voor 2014 zijn ondertussen gemaakt!
2014 wordt een jaar van communicatie, coöperatief, beleid, doelbewust en doelgericht.  Verder zou ik me graag wat meer verdiepen in gamification, het iPadbeleid op school en flip de klas.  

EDIT 21/01/14:Naar aanleiding van dit blogartikel kreeg ik deze namiddag te horen dat ik niet 5 uur, maar 8 uur als ICT-coördinator te werk gesteld ben (8/36).  Hiervan vallen de 5 uren waarvan sprake binnen de schooluren en de 3 bijkomende uren na de schooluren.  Een misvatting van mezelf. 

woensdag 8 januari 2014

Pas voor de klas > mijn verhaal

Mijn eerste schooldag als leerkracht herinner ik me nog goed.  Ik weet nog precies waar dat was en hoe de klas er uit zag.  Ik kreeg het bevrijdende telefoontje de tweede zondag van het schooljaar.  Een dag voordien.  Het werd een vijfde leerjaar.  Een klas vol meisjes.  Achttien om precies te zijn.  Voor een vervanging van 3 weken.  Ik had er zin in!  Het werd een geweldige eerste ervaring.  Net zoals ik me het leven voor de klas had voorgesteld.  Mijn tweede interimtaak viel, mede daardoor, zo tegen dat ik me moeilijk kon aanpassen.  De droom van de starter kreeg een grijs wolkenveld.  In de derde school werd ik voor de spreekwoordelijke leeuwen gegooid.  Een klas die hun klasleerkracht een psychologische klap had bezorgd, werd nu aan mij toevertrouwd, voor onbepaalde duur.

Tijdens mijn opleiding heb ik heel wat pedagogische en didactische kneepjes aangeleerd gekregen.  We leerden omgaan met verschillen tussen kinderen.  Er werd verteld hoe je een 'moeilijkere' klas weer meekrijgt.  Alle truken van de foor passeerden de revue.  Ze in praktijk toepassen bleek echter een ander paar mouwen.  De impact van een klas die je tot het uiterste kan drijven, werd me nooit duidelijk gemaakt.  Zeker niet na een half uur durende, helse rit door de ochtendspits.  Je bent een jonge leerkracht en wil je uiterste best doen om de kinderen ook effectief iets bij te leren.  De ervaring ontbreekt.  Alle activiteiten baseren zich op een intensieve voorbereiding waarin je elke vijf minuten van de les wil timen.  Om zeker te weten dat je niets vergeet, tijd te kort komt of over houdt.  Regelmatig met tranen in de ogen en weinig gemotiveerd, begon ik aan de terugrit huiswaarts.  Was dít echt wel mijn droomjob?  Ben ik wel geschikt voor het onderwijs?  Kan ik kinderen echt wel iets bijleren?  Vragen die op dat moment, in mijn onmiddellijke schoolomgeving, onbeantwoord bleven.  Dit ongewisse deed me na een week of vier zoeken naar iets anders.  Op mijn toenmalige school werd nauwelijks gereageerd.  

Na spontane sollicitatieacties in de privésector, waarbij ik mezelf zo volledig mogelijk probeerde te verkopen, mocht ik starten bij een telecomwinkel.  Het begin van mijn technologische goesting werd daar gemaakt.  Mijn gebrek aan hardwarekennis werd goed gemaakt door mijn spontaan contact, wat van onderwijzers wel verwacht wordt.  De mogelijkheid om iets wat moeilijker lijkt, zo simpel mogelijk uit te leggen, is een vaardigheid die leerkrachten zich gaandeweg eigen maken.  Na deze interimtaak volgden nog andere taken.  Ik werd 'overgekocht' door een concurrerende gsm-winkel, kreeg een bureaubaantje bij een groot gietijzerbedrijf en pakte boeken in aan de lopende band.  Het meest trots ben ik wel op de inhoudelijke kennis die ik opdeed in een cd-winkel.  De meest bizarre taak was deze van testpiloot van de toenmalig nieuwe Ford Mondeo: 8 uur rijden op de Vlaamse wegen om de auto's kilometers te laten maken.  

Na twaalf stielen en minstens evenveel denkbeeldige ongelukken, voelde ik de drang naar creatief denken ontzettend de kop opsteken.  Een kleine drie jaar na de stap naar 'de privé' hield ik het daar voor gezien.  Ik voelde me ouder, volwassener, geworden.  Nu pas echt klaar voor die leeuwtjes.  Een kleine stap voor de mensheid, een grote voor mezelf.  Ik ben het hier bijlange nog niet beu!  Ik ben een blijvertje, na een korte omzwerving, toch op de juiste plaats terug terechtgekomen.  

Ik kan de uitstappers begrijpen.  Heb begrip voor hun keuze.  Ik was ook een van deze 12,5% waarover sprake in de huidige Klasse voor leraren.  Het is goed dat hier aandacht aan gegeven wordt.  Startende leerkrachten zijn vaak zoekende. Goede begeleiding, een aangewezen mentor, een warme welkom of goed gesprek kunnen wonderen doen.  Zo ook 14 jaar geleden!

Tips & trucs voor startende leerkrachten vond ik hier:
Klasmanagement
Praktisch: voor beginnende leerkrachten
Leerwiki

Hier vond ik een eindwerk voor het begeleiden van beginnende leerkrachten.  Voer om te lezen...


zondag 5 januari 2014

Het jaar 2013 door de ogen van een onderwijzer

2013 is voorbij.  Het was een jaar om in te kaderen.  Eentje om zeker te onthouden.  Een jaar waarin ik opnieuw veel geleerd en onthouden heb.  Tijd voor een jaaroverzicht!  

BACK TO BASICS
Het inspectiegesprek van eind 2012 zette me zeer aan het denken waar wij, onderwijzers, mee bezig zijn.  Wat is het doel van het onderwijs?  Wanneer leren kinderen het meest?  De inspecteur, die zijn vak trouwens ongelooflijk goed beheerst, gaf aan te hopen dat het onderwijs terug zijn rust zou vinden.  Hij verwoordde de angst dat door alle vernieuwingen door de leerkrachten zichzelf zouden kunnen verliezen.  Alle administratieve taken en projectjes (vaak opgelegd of voorgesteld door externen) maken dat we door het bos de bomen regelmatig kwijt zijn.  Bovendien willen we ons steeds opnieuw heruitvinden en vernieuwen om zo elkaar en de sneltrein der maatschappij bij te benen.  Het kan niet de bedoeling zijn dat we hierbij onszelf en onze authenticiteit verliezen.  Tijdens de stappen die we zetten, het vooruit lopen, mogen we onze benen niet verliezen.  Kortom: niet te veel tralalaatjes voor mij het voorbije jaar.  Back to basics.  Want eenvoud werkt, less is more!

Verder besteedde ik voor het eerst extra aandacht aan mijn stem.  Niet dat ik er melodieus het uiterste uit wilde halen.  Een zangtalent werd nooit van mij gemaakt.  Een stagejuf aan het einde van vorig schooljaar, met een klok van een stem, deed me inzien dat net díe stem het ultieme wapen van de leerkracht is. Tijdens de opleiding werd deze vaardigheid, m.i., te weinig belicht.  Toch ben ik ervan overtuigd geraakt dat hoe meer bewust ik als leerkracht ben van mijn stem, hoe beter ik mijn leerlingen zaken kan doen bijleren.  Intonatie, puurheid, zachtheid, het juiste volume... ik was zoekende, maar heb ondertussen gevonden.  Een schat met gigantische inhoud!

EEN NIEUWE WIND
De tweede helft van 2013 was er een van vernieuwing.  Naast het verwelkomen van een klas vol met nieuwe leerlingen, mochten we aan het begin van dit schooljaar op onze school ook een nieuwe kapitein verwachten.  Het schip vaart verder met dezelfde leden, maar aan het stuur staat een nieuwe richtinggever.  Al van in de zomervakantie was duidelijk dat de didactische en inhoudelijke waarde hiervan (verder) de goede kant uit gaat.  Een nieuwe kijk op de zaak.  Iedereen even opnieuw in eigen boezem kijkend, ter verduidelijking aan de nieuwe directie.  Waar zijn we mee bezig?  Welke kant gaan we op?  Als ICT-coördinator mocht ik tijdens die vakantie al mee helpen een beeld te vormen van het huidige beleid, met het oog op de toekomst.  Hoe zal onze school vorderen, tegemoetkomend aan de noden en behoeften van alle betrokken partijen?

DE MOSTERD GEVONDEN
Professioneel ben ik naast een doener ook een lezer.  Het voorbije jaar werd er in onderwijsland weer volle bak geblogd.  Nuttige en heel nuttige boodschappen.  Om hiervan op de hoogte te blijven, heb ik mijn Google Reader indertijd laten vervangen door Feedly.  Een mooie interface die mijn interessante berichten met 1 druk op de knop in mijn Pocket zet om ze te bewaren.  Een greep uit het blogaanbod voor onderwijzers vind je hieronder:
X, Y of Einstein
Onderwijsgek
Juf Inger
Juf Laura
Juf Groeit
On(der)wijs  

DE MOSTERD DELEN
Het voorbije jaar startte ik 2 nieuw blogs: 


Het voorbije jaar deelde ik 22 items op Klascement.
Het voorbije jaar schreef ik 22 artikels op mijn blog.
Het voorbije jaar maakte ik 2 nieuwe downloadbare boekjes: 
Het voorbije jaar plaatste ik 45 afbeeldingen op mijn Flickr.
Het voorbije jaar was ik behoorlijk actief op Twitter.





donderdag 26 december 2013

iPadbeleid

IPads in de klas is één.  Er doelbewust mee aan de slag is iets anders.  Sinds we vorig schooljaar met iPads werken op onze school is de digitale experimenteerdrang van mij en de collega's er danig op vooruitgegaan.  Al van bij de start was het ons duidelijk dat het hier niet bij mocht blijven.  Na een vol schooljaar de leerkrachten en leerlingen er hun ding mee te laten doen, is het nu tijd om de werking van de iPads grondig in het ICT- en schoolbeleid te integreren.  Hierbij trachten we niet alleen oog te hebben voor de horizontale lijn, waarbij elke klasleerkracht de iPad voor zijn lessen zal gebruiken.  Maar we namen ons ook voor een verticale lijn op te bouwen, vanaf de kleuterschool tot aan het zesde leerjaar, waarbij voor bepaalde domeinen de iPad zal moeten worden ingeschakeld.  Zo ontwikkelen we een opbouwende leerlijn waar de doelen uit het leerplan centraal staan.  Dit schooljaar starten we met een opbouwend aanbod voor de domeinen techniek en muziek.  Na heel wat opzoek-, wik- en weegwerk werden onderstaande leerlijnen ontwikkeld.  

Het is de bedoeling dat deze apps niet vrijblijvend in de klas worden aangeboden.  De leerkracht zou er op moeten toezien dat ál zijn leerlingen gedurende het schooljaar deftig met de apps aan de slag is kunnen gaan.  Hierbij moet natuurlijk de kanttekening gemaakt worden dat het aanbieden van de apps niet de bedoeling heeft om de werkelijke muziek- en technieklessen te vervangen.  Ze zijn een toevoeging aan het curriculum. 




maandag 2 december 2013

Boekjes maken

Kinderen leren lezen.  Het is haast niet voor te stellen hoe geweldig dat is.  Het laat ze toe om zelfstandig verhalen te beleven.  Er bestaat toch niets mooiers dan je fantasie elke keer opnieuw te kunnen verrijken.  Sinds we vorig schooljaar de leesbevordering extra in het daglicht stelden op school, werden we ons er nog meer van bewust dat lezen veel meer is dan enkel het verklanken van een geschreven tekst.  Kinderen interesse doen krijgen in verhalen, hun woordenschat en communicatieve vaardigheden versterken en hun taalgevoel aanwakkeren.  

Al vanaf de vierde aangeleerde letter (s) kunnen onze leerlingen in principe hun eerste zelf ontstane woord lezen: m...i...s... .  Hun ogen gaan open.  Ze staan versteld van zichzelf.  Dát moment, wat bij elk kind op een ander tijdstip komt, is het begin van een nieuw hoofdstuk.  Het maakt de kinderen meer zelfstandig, rijker.  Het staat ze toe de verbeelding in geschreven tekst te zien.  En te begrijpen.  Erg waardevol om daarvan deel te mogen uitmaken.

Het leesproces verloopt niet bij alle kinderen even snel.  Niet iedereen is meteen mee met de automatische synthese van letters en het correct verklanken van woorden.  Toch kunnen we ervoor zorgen dat boekjes ook hen erg aanspreken.  Sinds begin van dit schooljaar startten de eenaatjes met het zelf maken van boekjes.  Bij elk thema krijgen ze kans om hun ervaringen te tekenen op een A-vijfje.  Terwijl zij daarmee aan de slag zijn, maak ik een voorblad.  Alle tekeningen worden na verloop van tijd gebundeld, zodat ze een boekje vormen.  Het valt me op dat de kinderen, vaak tijdens vrije momentjes in de klas, verder tekenen aan hun bijdrage voor het themaboekje.  Wanneer hun prent klaar is, wordt die aan mij bezorgd.  



In de zithoek is er naast de plaats met de klassieke leesboekjes nu ook een hoekje voorzien voor die themaboekjes.  Tijdens het leeswerk wordt er regelmatig in 'gelezen'.  Alle prenten bij elkaar vormen een bron van creatieve verhalen.  De eenaatjes worden er door uitgedaagd om hun fantasie een level hoger te doen krijgen.  Ze vinden het fijn om de verhalen die ze maken aan de hand van andermans tekeningen aan elkaar te vertellen.  De collectie van boekjes is ondertussen uitgebreid genoeg om telkens opnieuw verrast te worden.  Bovendien stellen de boekjes hen in staat om terug te blikken op de vorige thema's.  Het enthousiasme tijdens het werken met de zelfgemaakte boekjes geven zowel de kinderen als mezelf een ontzettende boost om een nieuw themaboekje te maken.  Eenvoudig, maar zo zinvol!

zondag 24 november 2013

De nieuwe schoolsite

Eind augustus werd de schoolsite gehackt.  Foetsie.  Niet rampzalig.  Onze host maakt regelmatig  een back-up en in 1-2-3 was hij terug online.  Toch kreeg ik de raad een nieuwe te ontwikkelen in een recentere versie van Joomla.  De vorige site draaide al enkele jaren op de verouderde Joomla 1.5.  Dus werd het tijd om alle voorwaarden voor een nieuwe schoolsite op een rijtje te zetten.  Om alzo een nieuwe vaste internetstek te ontwikkelen.



Een schoolwebsite is in de eerste plaats een communicatiekanaal.  Hij is bedoeld om mensen te informeren over het leven op school.  Eenrichtingsverkeer, dus.  Deze info kan zowel van praktische als inhoudelijke aard zijn.  Belangrijk hiervoor is vooraf te weten te komen welke bezoekers de schoolsite aantrekt.  In eerste plaats wordt natuurlijk aan de ouders van leerlingen op school gedacht.  Daarnaast zullen ook hun grootouders de site een bezoek brengen.  Maar ook oud-leerlingen, stagiaires en hun docenten, sollicitanten, leerkrachten (zowel die van de eigen als die van andere scholen), ouders van nieuwe leerlingen en de leerlingen zelf (zowel thuis als op school) mogen niet vergeten worden.  Bovendien viel het me tijdens onze week van doorlichting op dat de betreffende inspecteurs vooraf ook regelmatig een kijkje kwamen nemen.  In hun gesprekken verwezen ze wel eens naar de inhoud van de schoolsite.  Het was voor hen een reflectie van het leven op school.  Dat hele netwerk rond de school moet zijn ding uiteraard zo snel mogelijk weten te vinden.  

Laatst hoorde ik nog het verhaal van een ouder van een instapkleuter die de schoolkeuze liet afhangen op basis van de website.  Een goed opgebouwde site is een weerspiegeling van een gestructureerde school.  De schoolsite kan dus echt wel een eerste kennismaking zijn met de school.  Een betekenisvolle boodschap die ouders de kans geeft zich het leven op school te kunnen voorstellen.  Ook de kleuterjuffen gebruiken de schoolsite actief in hun klas.  De foto's van voorbije activiteiten zijn via het menu te vinden per leerjaar.  In hun klas openen de kleuterjuffen hun leerjaar.  De kleuters bekijken in groep de foto's die gemaakt werden.  Een mooie evaluatieoefening die het geheugen en de taalvaardigheid van de kleuters stimuleert.

Een tweede vraag die moet worden gesteld, is waarvoor de sitebezoekers de schoolsite raadplegen.  Wat willen ze te weten komen, zien, lezen of opzoeken?  Is het belangrijk om een ellenlange historiek te schrijven die slechts één bezoeker op een maand zal raadplegen?  De schrijf- en opmaaktijd van deze informatie zal niet renderen en mag dus eerder als nutteloos beschouwd worden.  Het is duidelijk dat de informatie die het vaakst opgeroepen wordt ook het snelst vindbaar moet zijn.  Om een beeld te krijgen van het verkeer op de schoolsite en de vaakst bezochte pagina's integreerden we eerder al Google Analytics.  Zo werden op de nieuwe schoolsite deze items eenvoudiger te vinden.  Om bezoekers nog sneller bij hun informatie te krijgen mag een zoekvak uiteraard niet ontbreken.  Om bezoekers naar de juiste plek te verwijzen, kan het belangrijk zijn te weten welke zoektermen worden gebruiken.  Deze woorden zullen moeten worden gebruikt in de artikels op de site.

De belangrijkste pagina waar alle bezoekers op terecht komen, is natuurlijk de homepage.  Hierop moet dan ook de voor hen meest nuttige informatie gedeeld worden.  Aangezien het een schoolsite betreft, zullen hier ongetwijfeld kinderen op te zien zijn.  Liefst nog al lachend, wat duidelijk maakt dat het fijn vertoeven is, hier op school.  De homepagina bevat tevens het menu.  Deze zorgt voor een gestructureerde indeling van de website.  Het moet voor bezoekers meteen duidelijk zijn waar ze de informatie die zij zoeken, kunnen vinden.  Aangezien het leven en leren op school een steeds voortdurend proces is, zal de homepage van de schoolsite best ook vaak veranderend zijn.  Bezoekers kunnen zo het proces van het leven op school volgen.  Het is nuttig om hen duidelijk te maken wat de veranderingen zijn op de site.  Dit is mogelijk via een blog op de homepage.  Verder kan ook een box of module 'meest recente items' toegevoegd worden.  Dit alles geeft de website een dynamisch effect.  De schoolsite mag leven.  

Sinds enkele jaren kozen we ervoor om sociale media te integreren in de schoolsite.  Het netwerk van de gemiddelde Vlaamse school spendeert veel van zijn online tijd op Facebook.  Het leek ons dan ook erg evident om een Facebookpagina aan te maken waar alle nieuwe items van de schoolsite op vermeld worden.  Bovendien werd de inhoud van de website voorzien van de gekende social media buttons.  Een toevoeging waarop ik nog steeds trots ben.  Regelmatig zie ik op Facebook of Twitter een verwijzing naar onze artikels verschijnen.  Het delen van artikels via Facebook maakt het netwerk rond de school nog breder, waardoor de schoolsite een groter bereik heeft.

De website mag kleur hebben, vrolijkheid uitstralen.  We willen echter allemaal dat de kinderen graag naar school komen.  Dit positief welbevinden mag zich online reflecteren.  Toch moet ook hier een grens in zijn.  De informatie primeert op alle toeters en bellen.  Verspringende kaders, flitsende foto's en andere opvallende snufjes kunnen technisch erg fijn zijn.  Toch is een school in eerste plaats een instantie waar kinderen de nodige rust kunnen vinden om tot leren te komen.  Een goede verhouding in frisse, kleurrijke vrolijkheid en rustige eenvoud is dus gewenst.  Bovendien dient er rekening gehouden te worden met het feit dat websites tegenwoordig niet enkel op de pc worden bekeken.  Tablets, smartphones of zelfs slimme 'beeldbuizen' worden ook door ons publiek gebruikt.  Niet op al deze apparaten is het mogelijk om bijvoorbeeld flashtoepassingen te bekijken.  Om te bekijken hoe je site op verschillende devices en browsers zichtbaar is, volstaat het de URL in te geven in BrowserShots.

Nog steeds bereikt onze schoolsite gemiddeld ruim 200 bezoekers per dag, met pieken naar vier- à vijfhonderd bij speciale gebeurtenissen (schoolfeest, sportklassen, grootouderfeest,...).  Een aantal om trots op te zijn.  Dat betekent dat de website leeft.  Het werk dat erin gestopt wordt, rendeert.  Elke nieuwe fotoreeks probeer ik zo snel mogelijk online te plaatsen, waardoor de site levendig lijkt.  

Klaar is hij nog niet.  Dat zal hij ook nooit zijn.  Ik zou nog graag tags toevoegen aan de fotoreeksen, waardoor bezoekers na het bekijken van een reeks hun weg ook verder vinden binnen een zelfde thema.  Op de korte termijnplanning staan nog het systeem voor de reservering van laptops door leerkrachten (na inloggen op de homepage), wijzigen van de favicon (het kleine logootje in het tabblad en toevoegen van meer metadata voor het eenvoudig zoeken in Google en co.  Een work in progress.

Handige tools:
Google Analytics
BrowserShots 
WebPageTest
Online Web Check

Tips voor een goede schoolsite:
42.bis
André Manssen
TeachHub
Green Schools Online
Site4School

Met dank aan Jan voor de behulpzame inzichten.

zondag 20 oktober 2013

15 kaarsjes voor KC!

Beste meneer De Four,
Hallo Hans,

Het moet ongeveer 10 jaar geleden zijn geweest toen ik kennismaakte met jouw "kind".  Na mijn professionele tussenstops in allerlei privésectoren, koos ik er opnieuw voor om voor de klas te staan.  De mentor die mij op mijn toenmalige school werd aangewezen, ontdekte pas jouw website met gratis te downloaden lesmateriaal.  In tijden nog lang voor sociale media moest KlasCement het vooral hebben van mond-aan-mond-reclame.  Ook zo bij mij, dus.  Sinds september 2004 kom ik geregeld langs.  Niet wetende dat je project ondertussen al zes jaar oud was, noch dat de geestelijke vader ervan een leerkracht zelve was.  Een collega met ongetwijfeld een wild idee.  Eén die zijn leerlingen wilde inspireren door het onderste uit de kan te halen en hen uit te dagen dat nét ietsje extra te bereiken.  Een project waarvan je je het verloop beslist niet had durven dromen.  Het internet betekende in die tijd vooral consumeren.  Computers in de klas werden vaak met lede ogen aanzien.  Mark Zuckerberg was net de basisschool ontgroeid toen jij met het idee kwam om leerkrachten samen te brengen en te laten samen werken via het internet.  Je tijd ver vooruit, dus.

Dit jaar mag jouw KlasCement 15 kaarsjes uitblazen.  Een feest dat aan niemand mocht voorbijgaan.  Eén derde van alle Vlaamse leerkrachten, 60 000 in totaal, maakte al kennis met je opgegroeide kind.  Ze werden allemaal uitgenodigd.  Slechts 250 mochten er bij zijn.  Een bescheiden feest.  Zeker in vergelijking met de ICT-praktijkdagen waarvan je er jaarlijks een paar organiseert.  De laatste jubileumeditie ervan kende wel 1000 bezoekers.  Die bescheidenheid was het eerste wat me bij je opviel, daar op het ministerie van onderwijs.  Liever dan jezelf in de bloemetjes te zetten, koos je ervoor om bijna tien magnumflessen van een Gentse streekdrank mee te zeulen in de trein.  Één voor elke (oud-)medewerker van KlasCement.  Het kleinste flesje hield je zelf.  Je deelde tablets uit aan twintig leden die de voorbije jaren een steentje bijdroegen door hun lesmateriaal te delen.  Ik mocht er één mee naar huis nemen.  Vlak voor het nemen van de groepsfoto der gelauwerden werd nog geroepen dat jij er zeker niet op mocht ontbreken.  We kennen je trouwens allemaal als discjockey en ultieme muziekliefhebber.  Je Twitternaam liegt er niet om.  Ik zou je graag aan het werk zien.  Want naast de passie voor onderwijs delen we ongetwijfeld dezelfde Duystere muzieksmaak.  Nee, we zagen je niet op het podium verschijnen.  Die eer gaf je aan een pianist, die zijn werk uiteraard voortreffelijk deed.  

Al menige week stond ik te popelen om naar Brussel te trekken.  Niet alleen om die prachtprijs in ontvangst te mogen nemen, ook om interessante mensen te mogen ontmoeten.  Want telkens wanneer jij mensen bij elkaar brengt, is het feest.  De sociale media heeft dat feest nog goter gemaakt.  Meer bepaald op Twitter passeren deze mensen erg vaak met dezelfde passie de revue.  Vaak moet ik tweemaal kijken en de transfer maken van een fotootje van 2 op 2 centimeter naar het echte gezicht.  Maar ik vind ze wel.  Of wordt gevonden.  Elke keer opnieuw krijg ik de gelegenheid om iemand nieuw te mogen ontmoeten.  Praten over koetjes en kalfjes.  En natuurlijk over onze taak in de snel veranderende maatschappij.  Je bent je duidelijk bewust van de kracht van deze ontmoetingen.  Op de ICT-praktijkdagen staat tussen de sessies door het netwerken centraal.  Waardevolle momenten die leerkrachten opnieuw dichter bij mekaar brengen.  Er wordt tijd voor gemaakt.

Je bent een doorbijter, Hans.  Een volhouder met ambities.  Je hebt je kind groot gebracht tot wat het nu is.  Dankzij jouw uithouding is KlasCement gegroeid tot wat het nu is.  Je hebt je laten omringen door de juiste mensen.  Leerkrachten met een missie.  Met elk hun eigen talenten.  Op de juiste stoel binnen het KlasCementteam.  Je vertrouwde je kind aan hen toe.  Je durfde het uit handen geven.  Ik schrok van de aankondiging van je nieuwe carrièrezet.  Directeur af en halftijdse terug naar het Gentse. Erg benieuwd naar wie het aandurft het roer van je over te nemen.  Eveneens benieuwd naar je nieuwe uitdaging en je nieuwe aandeel in het Vlaamse onderwijsland.

Ondertussen is KlasCement zo gegroeid dat je vermoedt dat het ledenaantal zal blijven stilstaan.  Toch durf ik beweren dat er steeds meer leden zullen bijkomen.  De docent aan de lerarenopleiding uit het halfrond gaf al aan dat hij zijn studenten verplichtte hun lesmateriaal te delen.  Steeds meer nieuwe, jonge collega's zullen de weg vinden naar hét onderwijsplatform in Vlaanderen.  De populariteit kende aan het begin van dit jaar een hoogtepunt door te worden opgenomen in het hol van onze minister.

Vergeef het me, Hans, dat ik deze blog zo persoonlijk naar jou toe richt.  Het had ook naar het hele KC-team gekund.  Of naar de organisatie.  Ik waardeer erg het werk dat jullie verrichten.  Allemaal geboren om voor de klas te staan, maar er toch voor kozen om collega's te inspireren.  Met een ongekend enthousiasme.  Een familie waar ieder zijn eigen functie heeft en die rol met glans vervuld.  Ik koos ervoor om jou aan te spreken omdat je bescheidenheid jou siert.  Je legde ondertussen een weg af die minder evident is voor een leerkracht.  Zonder ook maar één keer te vergeten waar de basis ligt van die weg: ín de klas.  Ik zal niet de eerste en zeker niet de laatste zijn die je symbolisch in de bloemen wil zetten.  Dat maakt het echter niet minder nodig dit alles te zeggen.  We leerden immers op de normaalschool dat wanneer iemand iets goeds heeft gedaan, je dat ook moet zeggen.  Vandaar dus, deze ode aan jou, jouw KlasCement en het hele KlasCementteam.

Bedankt voor het mooie feest.
Bedankt voor die mooie tablet.
Bedankt voor de schitterende vernieuwingen aan KlasCement.
Bedankt om leerkrachten dichter bij elkaar te brengen.

Proficiat met de 15de verjaardag!

Tot binnenkort!
Ive

NoLove by ive hapers on Grooveshark